Eserler / BEN, SEN, O / Çift Çerçeve
Öykü · BEN, SEN, O
“Müşterilerinin isteklerini anlayıp onlar için en doğru seçenekleri sunmaya çalışıyordu Abella.”
Müşterilerinin isteklerini anlayıp onlar için en doğru seçenekleri sunmaya çalışıyordu Abella. Kimisi güneşten çok etkilenirken, kimisi ise güneşi içinde hissetmek istiyordu. Gözlerinin güneşten yanması hoşlarına gidiyordu, ama bunu yaparken tabiki çerçevenin kenarındaki markasının büyük karakterli yazılmış olmasına da özellikle dikkat ediyorlardı bazıları. Bazısı yakın mesafeyi göremediği için gittiği doktordan aldığı reçetesinin sigorta şirketi tarafından yeteri kadar miktarının ödenmemiş olmasından dert yanarken, bazısı ise yurtdışından aldığı kalın çerçeveli yadigarının torunu tarafından kırılan parçasını tamir ettirmek istiyordu. Bazısı ikram listesinde filtre kahve bulunmamasından dolayı yaşadığı memnuniyetsizliği çayını bitirmeyerek dile getirirken, bazısı ise bir damla suyun ziyan olmaması düşüncesiyle bardağı iki kere dikliyordu. Bazısı çocuğunun sürekli gözlüklerini kırıp yenisini almak için geliyor olmasından memnuniyet duyduğunu premium kredi kartını pos cihazına yerleştirmeden dokunmatik bir şekilde fiyatlandırmasında göstermeye çalışırken, bazısı ise taksitlendirme imkanı olup olmadığını öğrenmeden o masaya oturmaya çekiniyordu.
Daha 19’undaydı Abella. Gencecikti.Her sabah bindiği toplu taşımada makyajlı gözleri, siyah takım elbisesi ve sivri topuklu ayakkabılarıyla aslında ilk zamanlar kendisini o alışık olduğu ve zaman zaman da yamalanmış ablasından kalma kot pantolonlarının içindeki kadar rahat hissetmiyordu. Aralarına su girmiş kaldırım taşlı evinin sokağındaki otobüs durağına giderken yaşadığı zorlukları düşünmeden edemese de, o yaşlı çınar ağacının gölgesinde yatay gelen güneş ışıklarıyla aydınlanmış dükkanın kapılarını açmadan önce arka odada yeni aldığı temizleme bezlerinin kalitesini ölçmek için fırsat kolluyordu. Üniversite sınavında yeteri kadar başarılı olamamasının sonucuna karşılık olarak şuanda kampüs kafelerinde not bulmaya çalışan arkadaşlarına karşı olan zaferini belki de erken zengişleşmekte bulacağını ümid ediyordu her sabah o çamurlaşmış topuklarının kirlerini alırken. Aslında tek hayalinin üniversiteye gitmek olduğunu düşünüyordu aldığı ilk bahşişten önceye kadar. Ailesinin durumunun sınavlara ikinci kere hazırlık için yeterli olmaması belki de onun için bir ödüldü, bugün gelen müşterinin yanındaki yakışıklı oğlanla evlendiğinin hayalini kurarken kapattı kapıları.
Bugün de bitmişti. Akşam oldu. Dükkanı kilitledi. Gülümseyen gözlerle raflardaki çerçevelere bakarken geleceğinin onlarda olduğu hayaliyle otobüse yetişmek için adımlarını hızlandırdı.
© 2025 Nuh Bahar · Tüm hakları saklıdır
“Gökyüzüyle ilk buluşma anını hatırlıyor musun?”
İngilizce: Wave
Lodosun sertleştiği güneşli bir günde açık denizde yapayalnız kalan bir adam ve hiç beklemediği bir yardım.
“Aslında, ilk hissettiğimde konunun bu kadar da benliğimin dışına çıkacağını, beni tamamen sahipsiz bırakacağını çok da düşünmemiştim.”