DALGA

Öykünün tamamı

Her zamandakinden daha sert esen lodos, kürek çekenleri zamanlamalarının doğruluğu konusunda düşünmeye sevk etmeye başlamıştı. Demirlemek için güverte personelinin işaretlerini dikkatle izleyen kaptan, penceresinden dışarı bakarken denizci şapkasının uçmaması için bir eliyle dümeni çevirmeye çalışırken diğer eliyle de şapkasına hakim olma heyecanı içindeydi. Annelerinin yanından biran olsa bile ayrılmayı akıllarının ucundan bile geçiremeyen larvalar, kendilerini nasıl bir mücadelenin içinde bulduklarını anlamak için fazla zaman geçirmeye ihtiyaçları olmayacağını çoktan hissetmişlerdi.

Gabriel’in sesi çok uzaktan gelmiyordu acı içinde kıvranırken. Telaş içinde kanayan ayağına birşeyler sarıp kanamayı durdurmaya çalışırken biryandan da meraklı gözlerle etrafını kontrol edip yardımına kimsenin gelip gelemeyeceğini soruyordu kendisine. En yakın güverte birkaç mil uzaklıkta, en yakın olarak görünen gemi ise adeta bir silüetten ibaretti. Yalnızdı. Bu ayakla kıyıya kadar kürek çekemeyeceğinin hüznüyle yaşarken iplerini sıkı sıkıya bağlamadığı kovasının içindeki kesici aletin nasıl oldu da lodostan dolayı devrilip ayağına düştüğünün hayretleri içerisinde dalgaların etkisiyle savrulmaktaydı. Yardım için telefonunu ararken öğleden sonra okuldan çıkacak oğlunun çıkışına yetişemeyecekti.İmkansızdı. Kanaması gittikçe arttıyordu. Telefonunu bulabilmesine izin vermeyen dalgalar, aslında bu güzel güneşli havada hiç de hesaba katmadığı, sadece birkaç saatlik vakit geçireceği çocukluk hobisini adeta kabusa döndürmüştü. Tek eliyle kürek çekebilme becerisini geliştirmediği için kendisine çok kızıyordu. O arada normalde pek de kullanmadığı çantasının gizli bölmesine koyduğu telefonunun nerede olduğunu can havliyle hatırladı. Dişleriyle sıkı sıkıya tuttuğu çantasının sapından ıslanmış fermuarı açmaya çalışırken elinden kayan telefonunun göle düşmesini çaresiz gözlerle izledi. Kendisini safari yaparken düştüğü filin ayakları altındayken bile bu kadar yalnız hissetmemişti. Dalgalarla mücadele etmenin zorluğunu en başından beri biliyordu ama ilk defa yalnızdı. Her zaman beraber kürek çektikleri Florian, bugün gelememişti. Çok önemli bir doktor randevusu vardı. Uzun yıllardır aklını kemiren bel ağrılarına çare bulması gerekiyordu artık. Kanaması gittikçe artıyordu ve üşümeye başlamıştı. Gücünün yavaş yavaş eridiğini hissetmesinin verdiği can acısıyla birden göle eğildi, telefonu almaya çalıştı ama dalgalar buna izin vermedi.Lodos gittikçe hırçınlaşmaya başlamıştı. Meteorolojinin kendisini bu kadar yanılttığı için buradan kurtulması halinde kendilerinden şikayetçi olmayı düşündü.Bu zamana kadar kazanamadığı tek dava, anne babasının boşanma davasıydı. Davada taraf olamamıştı, şahitliğin de hiç kendisine göre olmadığı bir gerçekti. Sol eliyle kanamayı durdurmaya çalışırken sağ eliyle de telefona uzanma gayreti içindeydi. Yükselen dalgaların kendisine yardımcı olması hiç beklediği bir senaryo değildi. Sandalın içine dolmaya başlayan su taneleri adeta bir kürek görevi görmüştü onun için. Telefon artık ellerindeydi ancak kapanmıştı. Su almış olabilirdi. Kanların bir süre akmasına izin vererek telaşla telefonu açmaya çalıştı.Olmadı. Aslında saatinin telefonunu görmesi için ufak bir sinyal yetecekti. Tişörtüyle telefonu kurulamaya çalışırken çamaşır makinesinin sıkma fonksiyonunu yerine getirmediğini hayal etti. Bundan daha ıslak olamazdı muhtemelen.Derken beklediği o sinyal geldi.Saatinden hızlıca dün akşamı çok da iyi geçirmedikleri eşini aradı.Telefonunun sessizde olmaması için tam dua etmeye başlamışken o sıcak sesi duydu.

Sahilden çok da uzakta olmayan evleri için ödeyeceği kira tutarını gösteren kontratı imzalarken ev sahibinin kendisine olan bakışlarındaki gülümsemeyi hatırladı. Minnet duydu. Kansız olan eliyle eşinin elini tutarken kendisini sedyeye yatırmaya çalışan sahil güvenlik ekiplerine de teşekkür etmekten geri kalmak hiç onluk bir davranış değildi.