Eserler / BEN, SEN, O / Takke
Öykü · BEN, SEN, O
The Prayer Cap
Bir görüntülü konuşma, iki kuzen ve iki ayrı dünya: bir hokey golü, bir şarkı, bir ilahi ve yastığın altındaki takke.
“C’est que” diyordu telefondaki ses. Biran duraksamıştı, ne demek istemiş olabilir acaba diye düşündü arkadaki çok tanıdık sesten gelen ilahiyi dinlerken. İlk defa duymuştu, içi ürpermişti, korkmuştu adeta. Anlam veremediği ifadeler karşısında kendisinde gördüğü çaresizlikle karşılaşmanın vermiş olduğu girdaptan çıkmanın yollarını ararken tanıdık ses yanında olmaya devam ediyordu. Bir yandan ilgili bir şekilde kendisini sesin ahengine bırakmaya çalışırken diğer taraftan gelmeye devam eden anlamsız ifadeler karşısındaki merakı, içindeki duygu bütünlüğünün zedelenmesine sebep oluyordu.
Hafta sonu gittiği buz hokeyi maçındaki çıkan tartışmayı hararetli bir şekilde anlatmaya başladı kuzeni Julien düzenli olarak olmasa da sıklıkla aralarındaki mekansal uzaklığı yakınsala getirebilmek için yaptıkları güncel teknolojinin kendilerine izin verdiği ölçüdeki yüzyüze görüşmeli telefon sohbetlerinde çeşitli sportif terimler kullanarak. Kaleci Pache’nin aslında hiç de başarılı bir kaleci olmadığından, bu maçta oynamamasının kendileri için büyük şans olduğundan bahsediyordu. Sportmentlik dışı hareketten dolayı 5 dakika cezası alan rakip oyuncunun sinirli tavırları karşısında kendisine hiç de hak vermediğini anlatırken kendi takımı için gurur dolu anlar yaşıyordu. Çünkü, her ne kadar geçen seneki kadar iyi oynamasalar bile hala takımı için destek vermeye devam ediyordu. Heyecanını içinde tutabilmek çok Julien’e göre bir tutum değildi belliki. Babasının elinden telefonu kapar kapmaz evlerinin salonunda bulunan kırmızı uzun sopalarla belli figürler sergilemeye çalıştı tuttuğu takımın en iyi oyuncusu olduğunu düşündüğü Theo gibi. Kendisini onun forması altında konumlandırıyordu. Kaleciyle karşı karşıya kaldığı an ufak bir manevrayla topu sağa çektikten sonra kalecinin yanından hızlı bir şekilde ağlarla buluşturması neticesinde kazanabildikleri maçın tekrarını yaşarken kalbi ve elleri aynı tempoda çarpabilmek için adeta hız yarışına girmişlerdi. O arada arkadan gelen ses müzik aletlerini toplamadığından, eğer böyle olmaya devam ederse yarınki konservatuar dersinde çok da başarılı olamayabileceğinden bahsediyordu. Müzik ödevini tamamlayabilmek için çok da vakti kalmadığı eleştirisi karşısında kırmızı sopalar kendisine mikrofon desteği vermeye başlamıştı. Son öğrendiği şarkının solonomunu yaparken sanki binlerce kişi önünde kendisini siperhane bir şekilde dışa vurmaya çalışan sanatçı edasıyla dönüyordu babasının ufacık telefon kamerasıyla onu yakalamaya çalışmasının vermiş olduğu çabasının etrafında görüşmelerini sonlandırmaya ramak kalmışken.
İyi geceler denilmek istediğini düşündü pek de tanıdık olmayan ifadeyi duyunca telefonu kapatırken. Misvağını bulabilmek için nerde olduğunu annesine sorarken o anda elindeki kutsalı öperek belinden yüksek bir yere koyma çabasında olan annesine baktı aklında kalan müziğin frekansıyla. Dualarını okumadan uyumaması gerektiğini söyleyen babasına bakakaldı alışık olmadık bir şekilde sakin kalarak kabullenişinin eşliğinde salondan çıkıp odasına giderken. Takkesini çıkardı, yastığını altına koydu ve iyi geceler Theo dedi.
© 2025 Nuh Bahar · Tüm hakları saklıdır
İngilizce: The Shield
Yağmurlu bir sabah, önemli bir iş görüşmesi ve insanın kendini korumak için taşıdığı küçük kalkanlar.
“Kalem gibi parmaklarının inceliği her zaman zorlamıştı onu.”
“Müşterilerinin isteklerini anlayıp onlar için en doğru seçenekleri sunmaya çalışıyordu Abella.”